آذربايجان يکی از مراکز مهم سياسی و دينی در طول تاريخ ايران، به‌خصوص ايران باستان بوده است. به دنبال روی کار آمدن دولت دينی ساسانی، آذربايجان مانند فارس از جايگاه دينی ممتازی برخوردار گرديد؛ به‌طوري‌ که پادشاهان ساسانی هنگام تاج‌گذاری با پای پياده به زيارت آتشکده آذرگشسب در آذربايجان (تکاب امروزی) می‌رفتند و در هنگام تصميم‌گيري‌های سخت به‌ویژه در زمان جنگ، برای به‌جا آوردن آداب نيايش و نذرونياز به آنجا مراجعه می‌کردند. به ديگر سخن، با قرار گرفتن آتشکده آذرگشسب (تکاب امروزی) در آذربایجان، این سرزمین به موازات سرزمین پارس به یکی از پایگاه‌های مهم دینی و نمادی از اتحاد و يگانگی دين و دولت در دوره ساسانيان تبدیل شده بود.
    با توجه به قرارگرفتن یکی از سه آتشکده مهم دوره ساسانی، یعنی آذرگشسب در آذربایجان (تکاب امروزی) - که آن را تبدیل به مکانی مقدس و زیارتگاهی برای شاهان، بزرگان وروحانیان زرتشتی کرده بود- بر آنم تا با استفاده از اسناد، شواهد تاريخی و به‌کارگیری شیوه‌های پژوهش‌های تاریخی، جايگاه دينی آذربايجان در دوره حکومت دینی ساسانیان را تبیین کنم.